Marijn Hoogmoed (56) is blijmoedig én goedlachs. Daarom is een bakje koffie op een winterse ochtend zeker geen straf. Geboren in het schone Limburg, maar op jonge leeftijd verhuisde hij naar het groene Eersel. Buiten spelen, blokhut in het bos, bij de welpen: een jeugd die ruikt naar dennennaalden en vrijheid. Op zijn achttiende vertrok hij naar Leiden om Informatica te studeren — een studie die zou leiden tot een praktisch beroep: softwareproblemen voor ziekenhuizen oplossen - en dat wereldwijd - voor Philips Healthcare. “Ik noem mezelf altijd schoonmaker, maar dan digitaal.”

Zijn coming-out verliep minder digitaal en een tikje avontuurlijker. Hij wist al rond zijn vijftiende dat hij op mannen viel, maar bleef lang in de kast. In Leiden trok hij uiteindelijk zijn stoute schoenen aan en stapte het COC binnen  zonder te weten dat er een thema-avond over SM was.....Oeps!!  Gelukkig kwam hij te laat binnen en kon hij ongezien achterin plaatsnemen. Observeren bleek een prima strategie. Niet veel later vertelde hij 'HET' aan een klein vriendenkringetje. Dat ging best soepel: hier en daar viel iemand af, maar groot drama bleef uit.

Marijn werkte na z’n studie bij de ING in Amsterdam tussen ruimdenkende collega’s. “Jij homo? Nooit achter jou gezocht,” kreeg hij te horen,  een coming-out met schouderophalen, precies zoals hij het graag had. De gay wereld voor jongeren is volgens hem nu veel zichtbaarder dan vroeger (Albert Mol was het enige rolmodel), maar ook ingewikkelder. Online is alles te vinden, maar echt persoonlijk contact vinden lijkt nu lastiger.

Deze Roze Stadsdorpeling woont nu met plezier in ’s-Hertogenbosch. Het park, het centrum en vooral de sportclub Zoete Lieve Gerritje houden hem hier. Hij volleybalt in de laagste klasse,  wandelt met gelijkgestemden en klust in zijn huis. Dankzij YouTube is het zolderdak gelukt. Trots? Best wel. Toch is het huis eigenlijk te groot. “Als het af is, moet ik weg. Mijn vingers beginnen dan alweer te jeuken.”

Een ontsnappingsroute loopt naar Frankrijk, naar naturistencamping Lous Suais in het plaatsje Cheissoux. Rust, natuur, een groot meer, babbelen, bordspelletjes en samen eten.  Zeker géén swingersparadijs. Marijn is er al zes jaar vaste gast.  Alleenstaande mannen zijn er welkom en krijgen hier niet het stigma van ‘prooienjager'. Hij volgt een cursus Frans en spreekt de taal met vallen-en-opstaan. Maakte eens de klassieke fout om op het postkantoor om hoofdletters te vragen in plaats van om postzegels. Hij is blij met de Franse conversatieclub, een van de nieuwste initiatieven van het Roze Stadsdorp. Gezellig én leerzaam!

Marijn wil graag eerder stoppen met werken en zich richten op vrijwilligerswerk en kleine banen. Anderen helpen, daar krijgt hij een warm gevoel van.  Hij heeft een verrassend idee: “Ik zou mensen willen helpen die kleiner gaan wonen en afscheid moeten nemen van spullen. Soms is dat lastig door besluiteloosheid, lichamelijke beperking of een gebrek aan helpende handjes.” Helpen bij het vinden van nieuwe bestemmingen voor oude dingen dus. Blijmoedig en goedlachs, dát is Marijn ten voeten uit.

Jan van Helvoort